Obyczaje w Turcji: zwyczaje i savoir-vivre dla podróżnych

Obyczaje i zwyczaje w Turcji – savoir-vivre dla podróżnych

Turcy są niezwykle gościnni i wybaczają obcym niemal każdy drobny błąd. Kto jednak zna kilka podstawowych zasad, szybko zauważy, jak otwierają się drzwi. Od 1989 roku towarzyszymy gościom w podróżach po Turcji – oto obyczaje, o które pytają nas najczęściej.

Powitanie i szacunek dla starszych

Na powitanie podaje się rękę, wśród przyjaciół następują dwa symboliczne pocałunki w policzek.
Starszym krewnym całuje się dłoń, a następnie przykłada ją do czoła – to wyraz głębokiego szacunku, zwłaszcza w święta (Bayram).
Starszych wita się jako pierwszych, obsługuje jako pierwszych i oddaje im najlepsze miejsce.
Do obcych często zwraca się po rodzinnemu: „Abla” (starsza siostra), „Abi” (starszy brat), „Teyze” (ciocia) lub „Amca” (wujek). Więcej na ten temat w naszym artykule o pokrewieństwie.

W gościnie w tureckim domu

Buty zdejmujemy: przed drzwiami mieszkania zdejmuje się buty, zwykle dla gości przygotowane są kapcie.
Prezent dla gospodarzy: słodycze z cukierni, kwiaty lub lokum zawsze są dobrym wyborem. Co jeszcze jest mile widziane, przeczytają Państwo w naszym artykule „Co się daje w prezencie?”.
Herbata i jedzenie: gościom proponuje się wiele. Uprzejme „nie” często odbierane jest jako skromność – proszę liczyć się z drugą i trzecią propozycją.
Woda kolońska: na powitanie często skrapia się dłonie „kolonyą” – to znak gościnności.

Zwiedzanie meczetów

Ramiona i kolana zakryte; kobiety noszą chustę na głowie (w wielu meczetach dostępną przy wejściu).
Przed wejściem zdejmuje się buty i wkłada je do przygotowanych torebek lub na półki.
W czasie modlitw, zwłaszcza w piątek w południe, zwiedzanie dla turystów jest ograniczone.
Nie fotografować modlących się i nie przechodzić przed nimi.

W miejscach publicznych

Ubiór: w Stambule wiele jest dozwolone, w konserwatywnych dzielnicach, takich jak Fatih czy Üsküdar, ceni się skromny strój.
Czułości: pary w miejscach publicznych raczej się powstrzymują.
Fotografowanie: ludzi, zwłaszcza kobiety, należy wcześniej zapytać o zgodę. Obiektów wojskowych nie wolno fotografować.
Symbole państwowe: flaga i Atatürk cieszą się wielkim poważaniem. Uwagi lekceważące są nie tylko niegrzeczne, lecz mogą być karalne.
Podeszwa buta: wystawianie podeszwy buta w czyimś kierunku uważa się za brak szacunku.

Targowanie się, napiwki i rachunek

Na bazarze się targuje, w sklepach o stałych cenach i w supermarketach – nie.
W restauracji zwyczajowo daje się 5 do 10 procent napiwku.
Kto zaprasza, ten płaci. Przyjacielski spór o rachunek jest częścią zwyczaju – następnym razem kolej na Państwa.

Czas i spokój

W życiu zawodowym oczekuje się punktualności, prywatnie podchodzi się do niej swobodniej. „İnşallah” (jeśli Bóg da) przy umawianiu się nie oznacza odmowy, lecz spokój. A kto zapyta o drogę, często zostanie kawałek odprowadzony.

Wiele gestów ma w Turcji własne znaczenie – na przykład słynny „kciuk w górę”. Więcej na ten temat w naszym artykule Mowa ciała w Turcji.

Planują Państwo podróż do Stambułu?

Proszę odkryć miasto z licencjonowanym przez państwo przewodnikiem – prywatnie, po niemiecku, bez postojów na zakupy.

→ Zobacz prywatne wycieczki po Stambule