Kościoły w Stambule

Religie

Religia

Procent

Sunnici

82 %

Alewici

16 %

Alawici

1 %

Chrześcijanie

0,2 %

Inni

0,8 %

Według oficjalnych statystyk około 99 % ludności Turcji to muzułmanie, z czego ok. 82 % to sunnici, 16 % alewici i 1–2 % alawici.

Ponadto w Turcji żyje 0,2 % chrześcijan (125.000) i 0,04 % Żydów (23.000). Mieszka tu także niewielka liczba jazydów i dönme. Jednak na początku XX wieku na terenie dzisiejszej Turcji żyło jeszcze około 20 % chrześcijan (zwłaszcza Ormian i Greków), a w 1923 roku naliczono ponad 120.000 Żydów.

Liczby te mają ograniczoną wartość informacyjną, ponieważ każdy mieszkaniec Turcji, jeśli nie zostanie wyraźnie zadeklarowany jako wyznawca innej religii, jest automatycznie ewidencjonowany jako muzułmanin. Nie istnieje odpowiednik wystąpienia z Kościoła, więc także ateiści, agnostycy oraz obywatele nienależący do żadnej wspólnoty religijnej figurują w oficjalnych statystykach jako muzułmanie. Dokładna liczba muzułmanów i mieszkańców bezwyznaniowych nie jest więc znana.

Od założenia republiki obowiązuje rozdział państwa i religii. Status islamu jako religii państwowej został zniesiony w 1928 roku za założyciela państwa Atatürka poprzez zmianę konstytucji.[29] Od tego czasu Turcja uważa się za państwo laickie, które nie ma preferencji religijnych. W przeciwieństwie do wielu państw muzułmańskich szariat w Turcji nie obowiązuje. W ostatnich latach konserwatywno-religijne nurty w społeczeństwie znacznie zyskały na wpływach.

Państwowe Prezydium ds. Religii (DİB) zarządza instytucjami sunnickimi. Mimo ustanowionego w artykule 2 tureckiej konstytucji rozdziału państwa i religii (artykuł 2: „Republika Turecka jest […] demokratycznym, laickim i socjalnym państwem prawa.”) DİB, wyposażone w szerokie uprawnienia, jest przyporządkowane urzędowi premiera Turcji i podlega urzędującemu premierowi. DİB sporządza i zleca islamskie opinie prawne (fetwy). W 2008 roku DİB stwierdziło w fetwie, że odejście od islamu na rzecz innej religii jest dozwolone. Koran poza karą w zaświatach nie przewiduje kary doczesnej za odstępstwo od islamu.

Sytuacja społeczna

Państwo zapewnia wszystkim obywatelom podstawową opiekę medyczną. W roku 2007 na 1000 mieszkańców przypadało 1,23 lekarza.

Średnia oczekiwana długość życia w Turcji w latach 2010–2015 wynosiła 74,8 roku (u mężczyzn 71,5 roku, a u kobiet 78,1 roku). W rankingu według wskaźnika dobrobytu, wskaźnika rozwoju społecznego, Turcja zajęła w 2014 roku 72. miejsce spośród 188 ocenianych państw i należy tym samym do grupy państw o „wysokim poziomie rozwoju społecznego”; w porównaniu z 2009 rokiem kraj poprawił swoją pozycję o 16 miejsc.

Według badania Credit Suisse za 2014 rok Turcja ma współczynnik Giniego wynoszący 0,84 i jest tym samym krajem o „wysokim stopniu nierówności majątkowych”.[35] Nierówności majątkowe rosły w latach 2002–2014: udział najbogatszego jednego procenta ludności Turcji wzrósł w tym okresie z 39,4 procent całego majątku do 54,3 procent.[36] Według Forbesa w 2017 roku w Turcji było 29 miliarderów